وبلاگ لحظه کلمه وبلاگ هایم کلمه را

ورق بـــــــزن

دلتنگــــــــی

آزارم میدهـد ...

بگذار صــــــــدایت کنم

در سکوت، شایـــد که

با نگاهت جوابم دهی ...

من مجـــــــــــــــرمم

جرم مـــــــــــــــــــن

گریستـــــــــــــــــــن

به احوال لاله هاست ...

ابر وبلاگ سیاه کلمه بسی تقلا کرد که

بر احوال زمین سوخته بگرید،

نشد که نشد ...

نقطۀ پایان تو سرآغاز من بود

من نیز گذشتم از این دشت بی باران

دست بر آسمان و سر در گریبان

بی نشان، بی هدف، بی هیچ رغبت و شوقی

بمانند نگهبان جالیز، آن ایستاده و من در گذر

رهگذری گمنام از ناکجا به نا وبلاگ پیدا کلمه ...

رها کن قصه گویی را

اینک من هستم و یک دنیا درد

و وبلاگ حقیقتی کلمه تلخ بنام زندگی ...

وبلاگ حیوان کلمه موجود زنده ای است که قصه نمیگوید فلسفه نمی بافد فیزیک و شیمی نمیداند و سواد ندارد به گذشته نمی اندیشد به مرگ و یا اینکه از کجا آمده است فکر نمیکند حسرت نمیخورد، حسادت نمی ورزد و هرآنچه را که ط

بسیار تلخ است اینکه بدانی

هستی و روزی نخواهی بود

و بــودنت با رنج همراه باشد

و نبودنت با یاس، و همۀ این

وبلاگ بازی کلمه ها نامش باشد وبلاگ زندگی کلمه ...

تنها وسیلۀ التیـــــام دردهایم،

مداد کهنه ای بود که آن راهم،

تو شکستی ...

به باد بگوئید از باغ بی برگ چنان بگـذر

که سکوت غریبانه اش تـــــرک بر ندارد،

شاید که باران بخواهد وبلاگ جماعت کلمه وبلاگ خفته کلمه را

بیآزمــــــــــاید ...